วันก่อนมีมีคนโทรมาบ้านแล้วขอสายวิล...อยากบอกว่าวิลไม่มี มีแต่ริช จะคุยมั้ย? ...แต่พ่อวางไปก่อน ชริๆ (พูดยังกะว่าจะทำจริง...)
แล้ววันนี้ก็เกิดอารมณ์ชั่ว...วูบนิดหน่อย เลยขอมาหยอกแกมหยิกพวกเวนอลสักเล็กน้อย
บทเรียนของจักรพรรดิ (คำแนะนำการใช้ : โปรดคิดลึกๆ)
บทเรียน 1 : บนเรียนหมากรุก(แน่เรอะ?)
วิลเลี่ยมกำลังสอนชาเบรียนวัยเยาว์ที่กำลังใสซื่อโขกหมากรุก
"ชาเบรียน..." ว่าพลางขยับบิชอปเข้ากลางกระดาน "รู้มั้ยว่าควรทำยังไงกับบิชอป?"
"กิน" เสียงใสตอบพลางขยับม้ากินบิชอปตัวนั้นไป ผู้เป็นพ่อส่งเสียงจิ๊จ๊ะอย่างไม่ค่อยพอใจคำตอบนัก
"ก็...เป็นคำตอบที่พอใช้ได้" ชาเบรียนน้อยกระพริบตาปริบๆอย่างจะถามว่าแล้วที่ถูกจะต้องทำยังไง "เราควร...จับเข้าแดนแล้วเปลี่ยนเป็นควีนซะ..." ว่าพลางยิ้มสรวลอย่างชั่วร้าย
...มันต่างกับจับกินตรงไหนเหรอวิล?...
บทเรียน 2 : บทเรียนการใช้ดาบ(รึเปล่า?)
ชาเบรียนน้อยกำลังจะหัดดาบโดยมีบาโรมาเป็นวิทยากรพิเศษ
"ชั้นดีใจจริงๆที่นายยอมมาฝึกดาบให้ชาเบรียน" วิลเลี่ยมว่า
"แน่นอน...ชั้นนี่เก่งที่สุดในเอเดนแล้วนี่ แกควรจะภูมิใจซะ" ดำรัสตอบกลับ
"ชั้นรู้น่า...สมัยเรียนแกก็ชอบซ้อมดาบฟันเด็กอยู่บ่อยๆนี่ ต้องเก่งอยู่แล้ว" ว่าพลางสรวลเบาๆอย่างชั่วร้าย
"นายว่าอะไรนะ?"
"อ้อๆ ชั้นหมายถึงนายซ้อมดาบให้เด็กๆไง กาเบรียลกับเวสใช่มั้ย? หึๆๆ" จักรพรรดิแก้เล็กน้อย ขณะที่บาโรขยับถอยห่างอย่างไม่ค่อยไว้ใจ
ชาเบรียนน้อยก็ยังคงเล่นเอาดาบขุดดินอย่างไร้เดียงสา...
บทเรียน 3 : บทเรียนคาถา(มนต์ดำ?)
ริชาร์ดเดินเข้ามาทักทายชาเบรียนน้อยด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ก่อนจะขอตัวกลับไปแอเรียส
"ฝ่าบาท...สีหน้าท่านอาไม่ค่อยดีเลย" ชาเบรียนน้อยเปรยกับผู้เป็นพ่อ
"อืม...โดนคำสาปนิดหน่อยน่ะ" วิลเลี่ยมตอบแล้วอ่านหนังสือต่ออย่างไม่สนใจ
"คำสาป?" ชาเบรียนน้อยทวน "คำสาปอะไรหรือฝ่าบาท?"
"คำสาปรักจักรพรรดิเวนอล..." ดำรัสตอบเรียบๆให้ชาเบรียนน้อยกระพริบตาปริบอย่างไม่สู้จะเข้าใจ
*หมายเหตุ เป็นคำสาปที่ทำให้คนโดนมีอาการกินไม่หยุด น้ำหนักเพิ่มรวดเร็วเพราะผีน้องวิล(สายพันธุ์เดียวกับน้องเนตร)เกาะพุง (by ไอ้หนูผีแถวๆนี้)
บทเรียน 4 : บทเรียนพเนจร(หารักภาคสอง?)
ชาเบรียนน้อยเกาะภูษาบิดาแน่น เป็นตายร้ายดีก็คิดว่าจะไม่ออกไปเร่รอนเด็ดขาด
"ถ้าหม่อมชั้นไปแล้วใครจะปกป้องฝ่าบาท!" ว่าพลางร้องลั่นไม่ยอมไปท่าเดียว
"ไม่จำเป็น!" ตรัสค้านลั่นบ้างอย่างหงุดหงิดพระทัย "ชาเบรียน! ทำไมลูกไม่ยอมไปพเนจร!"
"หม่อมชั้นไม่ชอบ!"
"ไม่ชอบอะไร(วะ)?"
"หม่อมชั้นแดง(แด็ง)อยู่ดีๆทำไมฝ่าบาทจะให้หม่อมชั้นเปลี่ยนไปเป็นเขียว(กรีน) ยังไงหม่อมชั้นก็ไม่ทรยศสี!" ว่าจบชาเบรียนน้อยก็ถูกเตะโด่งออกไปทันที...
...แต่ก็ได้ใช้เซวาเรสล่ะฟะ...
บทเรียนเสริม : บทเรียนจักรพรรดินี(บทเรียนเจ้าชายเลี้ยงต้อย?)
เจ้าหญิงน้อยวิเวียนสะอื้นฮักๆอ้อนเจ้าพี่โรเวนของหล่อน
"ท่านแม่ว่าหญิงไม่สวย จะไม่มีใครมารักหญิงจริง" (แม้แต่คิงริชาร์ดก็รักพ่อหญิงมากกว่า)
"แล้วหญิงจะทำยังไง?"
"หญิงจะบวช!" เจ้าชายโรเวนกระพริบตานิดหนึ่ง แต่ก่อนจะได้หยอกเด็กหญิงตรงหน้า วิเวียนน้อยก็พูดต่อเสียก่อน "หญิงจะบวช บวชแล้วคงจะได้สมญานาม ไม่ต้องใช้ชื่อนี้อีกแล้ว?"
เจ้าชายโรเวนแอบงง...ไม่ใช่ว่าจะขอเราแต่งงานเรอะ
"ทำไมล่ะหญิง...ไม่ชอบชื่อนี้เหรอ? เพราะออกนะ"
"หญิงไม่ชอบ...ไม่ชอบ..." วิเวียนน้อยสะอื้น "ก็ชื่อหญิงมันยาวกว่านามสกุลตั้งสามพยางค์..."
โรเวนแอบสะอึกเล็กน้อย...อย่างนี้นามสกุลพี่ก็ไม่ได้ด้วยสินะหญิง... (แต่ริชาร์ดอาจจะได้ เพราะมีสามพยางค์...)
