หลังจากตันมุขอยู่พักนึง...ในที่สุดก็หาเรื่องมาเขียนได้ หุๆ พอดีว่าละครช่องเจ็ดมันจบ แล้วคุณแม่ไม่มีโครงการจะดูละครเรื่องใหม่(เพราะไม่ชอบนางเอกอะไรเทือกๆนั้น) คุณแม่เลยเปิดมาดูหนังจีนช่องสาม อะเห่อๆ เรื่องฟงอวิ๋นภาคสองนั่นเอง...

จริงๆแล้วไอ้เราก็พจญภัยในยุทธจักรมาตั้งกะเด็กๆ หนังจีนเรื่องแรกที่ดูจำได้ว่านางเอกมีแม่เป็นปีศาจนก...ซักพักเธอก็มีปีกงอกแล้วก็ฟูมฟายกะพระเอกว่าไม่อยากเป็นนกตามระเบียบ...แต่จบไงก็ลืมไปแหล่ว แหะๆ

ปะเหมาะวันนี้ได้รื้อฟื้นความหลังกะเรื่องฟงอวิ๋นที่พบว่าเราจำชื่อตัวเอกสองตัวและตัวร้ายได้ก็เก่งแล้ว...หลังจากนั้นก็ค่อยๆฟื้นฟูความทรงจำอีกเล็กน้อย ด้วยความที่เรื่องนี้เราดูจากสื่อมาหลายแบบมาก ทั้งการ์ตูน หนังโรง หนังละคร และนิยาย...แต่ละแบบก็ใกล้กันเหมือนฮวงโหกะเจ้าพระยาซะอย่างงั้น...แบบว่าฟื้นไปฟื้นมางงวุ้ย...

ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เราก็เลยมาขอรีวิวเรื่องนี้ลงบลอคซะเลย อ่านแบบฮาๆอะนะ บางจุดเราก็จำไม่ได้และคงจะไม่ไปอ่านอีกรอบ ไม่งั้นมันคงจะยาวเป็นไตรภาคแน่ๆ... (เราจะพูดแบบไม่วายอ่านะ แม้จริงๆจะจิ้นกระจายก็ตาม)

ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ตอนต้น (เบสออนการ์ตูนเป็นส่วนใหญ่ มีเสริมจากสื่ออื่นเล็กน้อย - - ตอนต้นคือ เอาเท่าที่เราจำได้ เอิ๊ก)

ในยุคที่ยุทธจักรมีพรรคใต้หล้าเป็นพรรคใหญ่(ถือเสียงข้างมากเพียงพรรคเดียวในสภา) สงป้า หัวหน้าพรรค ได้รับคำทำนายจาก "ธุลีดิน" หมอดูเทวดาว่าเขาจะยิ่งใหญ่มากๆถึงมากที่สุดได้ก็ต้องมีฟงอวิ๋นสนับสนุน สงป้าในตอนนั้นก็นั่งคิดนอนคิดไม่เข้าใจ แต่เขาก็ดำเนินการกวาดล้างพวกพรรคเล็กพรรคน้อยประปรายทิ้ง ประมาณกรุยทางไว้ก่อน ฟงอวิ๋นมาเมื่อไหร่จะได้ใหญ่เลย

บ้านของปู้จิ้งอวิ๋น (ซึ่งจริงๆเฮียแกมีชื่อเดิม แต่เราจำไม่ได้) ก็เป็นหนึ่งที่โดนสงป้ากวาดล้าง น้องอวิ๋น(ในตอนนั้น - - ตอนนี้เป็นเฮียอวิ๋น)ที่บังเอิญรอดมาได้หน่อเดียวของบ้านก็ซัดเซพเนจรมาเจอกะจอมยุทธท่านหนึ่ง (จำชื่อไม่ได้อีกแล้ว) จอมยุทธคนนี้มีลูกศิษย์อยู่คนชื่อเจียนเฉิน

หนูอวิ๋นแกก็พยายามขอฝากตัวเป็นศิษย์ แต่เขาไม่รับเพราะแกมีแต่ความเคียดแค้นอะไรทำนองนั้นแกก็ครูพักลักจำอยู่พักหนึ่งแล้วจึงพกพาความแค้นปีนบันไดพรรคขึ้นมาหาสงป้าถึงที่(หรือถูกจับมาก็ไม่ค่อยแน่ใจ แต่ละสื่อมันไม่เหมือนกัน) พร้อมด้วยชื่อใหม่ว่าปู้จิ้งอวิ๋น ซึ่งสงป้าที่หูไม่ค่อยดีได้ยินแค่อวิ๋นๆก็จับโยงกะคำทำนายเรียบร้อย (งมงายเหมือนกันนะเนี่ย - - ) สงป้าจึงรับปู้จิ้งอวิ๋นเป็นศิษย์คนที่สอง (สงป้ามีศิษย์อยู่ก่อนแล้วคนนึง ซึ่งหน้าตาไม่ค่อยดี ค่อนข้างกระเดียดไปทางตัวประกอบ ซึ่งเราจำชื่อไม่ได้)

ถัดมาทางเนี่ยฟง หนูฟงแกเป็นเด็กอินโนเซนต์เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ คุณพ่อเอาไปตั้งไว้ตรงไหน หนูฟงก็จะนั่งน่ารักอยู่ตรงนั้น...คุณพ่อเนี่ยจริงๆแล้วเป็นจอมยุทธอันดับต้นๆของยุทธจักร คุณแม่ของหนูฟงซึ่งเป็นหญิงงามมากในตอนนั้นจึงตกลงแต่งงานด้วย เพราะเหตุว่าเจ๊แกชอบคนเก่ง

แต่ว่าคุณพ่อแกรักครอบครัว พอแต่งงานแล้วแกก็คิดจะล้างมือไปอยู่ป่าอยู่ดอย แต่คุณแม่หนูฟงเธอไม่ชอบ เธอจึงหนีตามชู้ไป ทิ้งให้หนูฟงกลายเป็นเด็กบ้านแตก(แต่ยังอินโนเซนต์ไม่ใช้ยาเสพติดหรือกลายเป็นเด็กมีปัญหาแต่ประการใด)

ในเรื่องเปิดขึ้นมาว่าคุณพ่อที่เป็นจอมดาบแห่งยุคกระเตงลูกชายแสนน่ารักขึ้นเขามาหมายจะประฝีมือกะยอดฝีมืออีกคนที่อยู่บนเขา ซึ่งชื่อจำไม่ได้ จำได้แต่ว่าลูกชายแกชื่อ ต้วนล่าง

บ้านคุณต้วนนั้นตั้งอยู่บนเขา ข้างล่างที่เป็นทางขึ้นมีพระพุทธรูปใหญ่ยักษ์อยู่องค์นึง แล้วก็มีแม่น้ำไหลผ่าน พอคุณพ่อมาถึงก็เอาหนูฟงโยนทิ้งไว้กะต้วนล่างแบบว่า แกมีเพื่อนแล้วนิ แล้วคุณพ่อก็ขึ้นไปวัดฝีมือกะคุณต้วนข้างบน ทิ้งให้หนูฟงนั่งน่ารักมองต้วนล่างซึ่งตอนนั้นกำลังทำงานอันแสนสำคัญอยู่ ก็คือการวัดระดับน้ำในแม่น้ำ

ที่เขานี้มีถ้ำอยู่ถ้ำหนึ่ง ซึ่งเป็นถ้ำกิเลนไฟ แล้วมันก็มีกลอนอยู่บทหนึ่งซึ่งเราจำไม่ได้ แต่เนื้อหามันก็คือ ถ้าระดับน้ำขึ้นถึงเขาพระพุทธรูปเมื่อไหร่ กิเลนมันจะออกมา หนูต้วนล่างก็เลยต้องมานั่งวัดน้ำเช้าเย็นอยู่แบบนี้แล

ปะเหมาะหนูต้วนล่างแกวัดๆไปซักพัก น้ำก็ขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้ว...แล้ว...เอ่อ จำไม่ได้ว่ากิเลนออกมามั้ย แต่สองคุณพ่อที่สู้กันเมามันน่ะหายสาบสูญไป ส่วนหนูฟงกะหนูต้วนล่างนั้นโดนพรรคใต้หล้าตกไปได้ (มันอยู่ในน้ำก็ต้องใช้กริยาตกสิเนาะ)

ต้วนล่างจริงๆแล้วแกบูชาสงป้าเป็นวีรบุรุษในดวงใจ แต่เมื่อสงป้าได้ฟังชื่อแล้ว แกก็เลือกรับแต่หนูฟงมาเป็นศิษย์เอกคนที่สามตามคำทำนาย หนูต้วนล่างแกก็เลยกลายเป็นเด็กรับใช้ระดับล่างๆไป แต่เธอก็เข้มแข็งอดทนไม่ย่อท้อเพราะยังไม่รู้ว่าสงป้าเค้าไม่ไยดีเธอ

ต่อมาสงป้าแกก็คิดจะยกระดับศิษย์เอกทั้งสามอย่างเป็นทางการ จึงจัดการประลองเลือกหัวหน้าตำหนักหัวหน้าสาขาอะไรทำนองนั้นขึ้น ซึ่งแกก็หมายมาดว่าศิษย์เอกแกสามคนต้องได้ แต่ปรากฎว่าต้วนล่างเธอหลุดโผเข้ามาด้วยเป็นสี่คนในรอบสุดท้าย ในยามวิกาลก่อนวันแข่ง สงป้าแกจึงเรียกต้วนล่างไปหา และสั่งให้เขาล้มมวยในวันรุ่งขึ้น...

ต้วนล่างที่บูชาสงป้ายิ่งนักก็เกิดอาการหัวใจสลายกระทันหัน กลับไปนั่งคิดนอนคิดว่าจะล้มมวยดีมั้ย พอวันแข่ง เธอแข่งกับปู้จิ้งอวิ๋น(มั้ง) ซึ่งทั้งคู่ก็ไม่ค่อยชอบหน้ากันเป็นทุนเดิม เธอก็เกิดลังเลไปลังเลมา สุดท้ายสงป้าส่งสายตาแทงฉึกๆเข้าให้ เธอก็แพ้ไป (จำไม่ได้ว่าล้มมวยหรือโดนส่งสายตาเลยพลาดท่า)

ต้วนล่างแกก็เฮิร์ทอยู่พักหนึ่ง แต่เพราะเนี่ยฟงเพื่อนรักยังเป็นกำลังใจเสมอเธอเลยกัดฟันทนอยู่ต่อไปเรื่อยๆจากนั้นก็มีผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งพาลูกชายมาที่พรรค คลับคล้ายคลับคลาว่าสงป้าแกจะให้เนี่ยฟงหรือต้วนล่างประลองฝีมือกับคุณลูกชายเขาก็ไม่ทราบ แต่หลังจากการแข่ง สองพ่อลูกนั่นก็ชวนต้วนล่างไปอยู่ด้วย

หนูต้วนล่างแกก็ลังเลอีกครั้ง ทำท่าจะไปแล้วก็คิดถึงเนี่ยฟง แล้วก็คิดถึงความขมขื่นแล้วก็จะไป ไม่ไป ไป ไม่ไปอยู่หลายรอบ จนวันที่สองพ่อลูกนั่นจะกลับ ต้วนล่างแกก็ทำท่าเดินลงกระไดพรรคไป เนี่ยฟงก็วิ่งสปีดสี่ร้อยเมตรชาย (ประมาณว่าค่อนข้างเร็วแต่ไม่เร็วมาก) ตามลงไปให้คนอ่านลุ้นเล่นว่าต้วนล่างเธอจะไปหรือไม่ไป(วะ)

เนี่ยฟงวิ่งๆไปได้ซักพักแกก็หยุดหอบๆ ประมาณว่าเพื่อนไปแน่แล้ว ทำท่าจะเฮิร์ทอยู่นิดหนึ่งแล้วต้วนล่างก็ค่อยๆย่างเท้าขึ้นมา... สอบถามได้ใจความว่าเธอแค่มาส่งเขา แต่เธอไม่ไปกะเขา...เธอเลือกมิตรภาพ... (อ้วก...)

จากนั้นต้วนล่างเธอเป็นยังไงต่อเราก็จำไม่ค่อยได้ แต่โหงวเฮ้งเธอเป็นตัวร้าย หลังจากนั้นเธอก็ไปเป็นตัวร้ายอะนะ(ซึ่งก็ทำคนดีศรีแผ่นดินอย่างเนี่ยฟงงอนง้ออยู่นาน เพื่อนทำอะไรเขาก็พูดให้กลับตัวกลับใจ และอภัยให้เสมอ...)เอาเป็นว่าเรามาพูดถึงสามศิษย์เอกของสงป้ากันต่อ

สงป้านั้นก็ใช้งานศิษย์เอกจนคุ้มข้าวทุกเม็ด ส่งคนนู้นคนนี้ไปรบเสริมอำนาจอย่างต่อเนื่อง...แต่ไม่รู้ว่าเป็นอะไร คุณครูให้ไปรบ เหล่าศิษย์ชอบไปรัก...ไปกี่ทีๆก็รักทุกที แต่แน่นอนว่าดวงพวกแกไม่ได้ออกเรือนง่ายๆ ดังนั้นจึงกินแห้วไปหลายไร่อยู่ (ถ้าเป็นตอนพี่อวิ๋น แกก็จะนั่งเฮิร์ทตอนจบให้เนี่ยฟงต้องมารับกลับ ถ้าเป็นตอนเนี่ยฟง คุณเธอก็นั่งโศกาไม่ทำอะไรให้เดือนร้อนพี่อวิ๋นมาหิ้วกลับพรรคอยู่เนืองๆ)

แต่ตอนที่เป็นการแตกหักของทั้งพี่น้องทั้งสามก็คือตอนแผนนารีพิฆาตของสงป้า (ชื่อแผนเราตั้งเองนะ สงป้าไม่ได้คิด)

เมื่อสงป้าแกยิ่งใหญ่มากที่สุดสมใจแล้ว แกก็ให้คนไปจับธุลีดินมาทำนายอีกครั้งว่าตัวเองจะเป็นอย่างไร ซึ่งคุณหมอดูแกก็ทำนายอย่างแม่นให้ว่าแกจะยิ่งใหญ่ก็เพราะฟงอวิ๋น พินาศก็เพราะฟงอวิ๋น...

เรื่องนี้ทำเอาสงป้าร้อนรุ่มนอนไม่หลับกระสับกระส่าย ต้องหาทางทำให้ฟงกับอวิ๋นไม่มีทางร่วมมือกันมาล้างครูได้ สุดท้ายแกก็คิดแผนอันเฉียบคมมาแผนหนึ่ง

ในบรรดาเด็กรับใช้ในพรรค มีอยู่คนหนึ่งชื่อขงฉือ เธอเป็นหญิงสาวน่ารักนิสัยดี เป็นที่รักของทุกคน...จึงทำให้เธอกลายเป็นหมากตัวสำคัญของสงป้า

ตัวขงฉือรักเนี่ยฟง แต่กิ๊กกับพี่อวิ๋น หากสงป้าสั่งให้เธอแต่งงานกับศิษย์พี่ใหญ่ (ยุ่งดีแท้ - - ภาคหนังโรงเธอจะเป็นลูกสาวสงป้า และจะแต่งกับเนี่ยฟง)

และในคืนหนึ่งนั้นเอง จุดแตกหักมันก็มาถึงเมื่อเนี่ยฟงจับได้ว่าขงฉือเธอกิ๊กกับพี่อวิ๋น ด้วยความเป็นคนดีเธอก็บอกอาซ้อว่าไม่ควรทำอย่างนี้ พี่อวิ๋นรึจะยอม พวกเขาก็ทะเลาะกัน พูดกันไปยื้อกันมาซักพักศิษย์พี่ใหญ่ก็โผล่ออกมาร่วมแจม แล้วปู้จิ้งอวิ๋นแกก็ซัดพลังใส่เนี่ยฟง...แน่นอนว่าขงฉือแกเอาตัวเข้าบังสังเวยรักเข้าเต็มรัก... ก่อนตายทิ้งท้ายว่าตัวเองรักเนี่ยฟง เล่นเอาสามหนุ่มเหวอไปเลย (พี่อวิ๋นเหวอเพราะมั่นมากว่าเธอรักตัว พี่ใหญ่ก็คิดว่าเมียกิ๊กกะศิษย์น้องก็คงรักเขา ส่วนเนี่ยฟงก็เหวอตามประสาคนดีขี้ตกใจ ) จากนั้นพี่น้องทั้งสามมองหน้ากันไม่ติด

ปู้จิ้งอวิ๋นเอาศพขงฉือซัดเซพเนจรหายไป เนี่ยฟงก็ขอลาออกจากพรรค โทษตัวเองว่าผิดต่อพี่อวิ๋น ผิดต่อพี่ใหญ่ หนีหายไปอีกคน...สรุปแล้วสมใจสงป้าที่ต้องการให้ฟงกับอวิ๋นแตกคอกัน

เนื่อเรื่องตอนนี้ความทรงจำค่อนข้างขาดหาย ที่จำได้ก็ประมาณ เนี่ยฟงเธอได้แฟนมาคนชื่อ มั่ง (หรือเมิ่ง แปลว่าความฝัน) ส่วนปู้จิ้งอวิ๋นก็กลับมาล้างแค้นสงป้า แล้วก็ถูกตัดแขนขาดไปข้าง แต่เธอก็ยังหนีรอดไปได้

พี่อวิ๋นได้สองพ่อลูกช่วยเอาไปรักษาพยาบาล... คุณพ่อนั้นมีแขนข้างหนึ่งเป็นแขนกิเลนไฟ เพราะเคยโดนกิเลนข่วนหรืออะไรซักอย่าง (กิเลนตัวเดียวกะที่ถ้ำใกล้บ้านคุณต้วน) เมื่อคุณพ่อเธอเห็นปู้จิ้งอวิ๋นเธอก็รำพึงรำพันว่านี่แหละคือเจ้าของแขนกิเลน ก่อนจะสั่งให้ลูกสาวแกที่ชื่อ ฉูฉู่ ไปตามหมอใกล้บ้านมาจัดการตัด-ต่อ แขนกิเลนของแกให้ปู้จิ้งอวิ๋น

ชักยาวแฮะ ขอต่องวดหน้าแล้วกัน เพราะหลังๆก็เริ่มลืมเลือนไปเยอะ... จำได้แต่เนี่ยฟงกะต้วนล่าง ใครเชียร์ฟงอวิ๋นก็เชียร์ไป ส่วนตัวเราชอบต้วนล่างอะ แบบว่าเธอเลวดี

จริงๆอยากเอาอันนี้เปิดบลอค แต่เฟรินเค้าออกเลยเอาเฟรินเปิด และถ้าไม่มีเฟริน เราคงไม่ได้อ่านเซนต์น่ะสิ...ทำไมน่ะเหรอ? ไปดูกันดีกว่า

ที่มาการบ้าเซนต์

เซนต์เซย่าเป็นการ์ตูนที่ดังมาก ดังจนใครๆก็รู้จัก แต่ตอนแรกเราไม่คิดจะอ่านมันหรอก...ที่ร้านเช่ามีไม่ครบ เปิดมาก็เจออิกกิยืนเก็กอยู่บนสเตเดี่ยมเลย...จะทนไงไหว แล้วอยู่ๆทำไมถึงมาอ่านล่ะ? เพราะเฟรินน่ะสิ หลังจากที่เราได้รับทราบว่าปรินซ์โรเวน ตัวละครในเฟรินมีต้นแบบมาจาก "เจมินี่ ซากะ" แห่งเซนต์เซย่า เราก็อยากจะเห็นหน้ามันเป็นขวัญตา(แน่เรอะ)ซักครั้ง และที่ร้านเช่ามันก็มีครบพอดี...ครบองค์แล้ว เราก็เลยให้เพื่อนเช่ามาอ่านดู

จำได้ว่าตอนนั้นอ่านบากิกันอยู่ เพื่อนก็เลยเช่ามาครั้งละเล่มสองเล่ม อ่านไปพอรับไหว ตอนนั้นยังก็ยัง "กล้ามเนื้อเมตตาจิต" กันอยู่อ่านะ แล้วพอบากิจบไปนี่สิ...เพื่อนมันก็เช่ามาจบจบโปเซดอนในวันเดียว สิริได้10เล่มก่าๆเอ๊ง...อัดคอสโม่กันตายไปข้าง เหอะๆๆ แต่เราก็ไม่ย่อท้อ ยังคงบากบั่นอ่านมันต่อไป(เจมินี่ก็ออกช้าจริงวุ้ย)ฝ่าดงบรอนเซนต์ แบล็คเซนต์ ซิวเวอร์เซนต์... ยังจำกันได้มั้ย

"เทพเจ้าเอ๋ย ข้าคือความงดงาม...นอกจากอาธีน่าแล้วข้างดงามที่สุด" <<<ลิซาร์ดเซนต์ยืนประกาศความงามกลางท้องทะเล ณ อาทิตย์อัสดง... เรื่องนี้มันอะไรกันฟะ!(คิดในใจ) ตั้งแต่ไอ้พี่ครับแล้วก็ซบกันไปซบกันมาแล้วนะเฟ้ย!

ยัง...ยังไม่พอ ฟ้ายังส่งอะโฟรดิตี้มาทดสอบเราต่อไป ห้าห้าห้า

"พิซเซสอะโฟรดิตี้ เซนต์ที่มีความงดงามมากที่สุดใน 88 เซนต์" <<< ทำไมปลาคู่ถึงสวยที่สุดล่ะ?...ทำม๊ายยยยย ไม่เก็ทวุ้ย แต่ก็ช่างเหอะ ผ่านมิสตรี้มาได้ ยังมีอะไรยากแค้นเกินทน?

นอกเรื่องนิด แม้แต่ในภาคจีมันก็ไม่ละเว้น "การต่อสู้เป็นความงดงามอย่างยิ่ง ชัยชนะก็สมควรเป็นของผู้ที่มีความงดงามเช่นกัน" <<<ชัยชนะในความงามของปลาคู่...เออ แกสวย แกสวยมาก ชั้นยอมรับ

ต่อ... แล้วเรารอดชีวิตมาได้ยังไงน่ะเหรอ? เหอะๆๆ เมื่อเป้าหมายหลักอย่างเจมินี่ยังไม่โผล่ เราก็เลยนั่งเพ่งพินิจพิจารณาเซนต์อื่นๆอยู่น่ะสิ... แล้วรัศมีหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่ตา คอสโม่เธอช่างระยิบระยับจับตา...เวอร์โก้ ชากะ ใจละลาย... แต่พลันสมอง(ที่มี)น้อยก็คิดอะไรบางอย่างได้ ...เธอเปิดหน้าเดิน แต่มันเวอร์โก้นะ... เรื่องนี้มันอารายก๊านนนนน! แต่...

...ก็น่ารักดี...

จากนั้นเจมินี่ซากะก็ลอยหายเข้ากลีบคอสโม่ตามท่านโรเวนไปติดๆ อาดิโอส อามิโก้ ...จบที่มา

ปล. ดูฮาเดสแล้วอิจฉาซากะเกินทน หล่อมากถึงมากที่สุด เสียงก็หล่อ คลอธก็สวย(ชอบ) น้องก็น่ารัก(ชอบมาก) เหอะๆๆๆ ที่มาของ "น้องเค้าน่ารักกว่าน้องเรา"

ปลล. ช่วงนี้เหงาจัง msn มาคุยกันมั่งก็ดีนะ

ห้าห้าห้า สวัสดีทุกท่านที่หลงเข้ามา วันนี้ฤกษ์งามยามดีเป็นศรียิ่ง เพราะเฟรินออกแล้ว ห้าห้าห้า ที่ปวดหัวตั้งแต่เช้าก็หายเป็นปลิดทิ้งเมื่อสายตาไปปะทะกับเจ้าเฟรินปกเหลืองๆบนชั้น

...พระเจ้าช่วยกล้วยทอด มันออกแล้ว...

มีความสุขค่ะมีความสุข เข้าใจม๊ายยยยย กรี๊ด! (หลุดไปนิดนึง ขออภัย) เมื่อเล่มสามออกนั่นก็หมายความว่าเล่ม 4 จะออกตามมาแล้ว สิ้นสุดการรอคอยกันเสียที

เรื่องเฟรินที่อยากพูดมีอีกเยอะ แต่ขอพูดเรื่องบลอคก่อนแล้วกัน ขี้เกียจอ่านก็ข้ามๆไปเลยก็ได้

เพี้ยนบ้าอะไรเราถึงมาเขียนบลอค? ไม่ได้เพี้ยนและไม่ได้บ้านะ แค่บ้าจี้สมัครไปแล้วกลัวเปลืองทรัพยากรเค้าเท่านั้นเอง เลยมานั่งเขียน (บ้าจี้สมัครDAไปด้วยแหละ เดี๋ยวต้องไปตามทำ)

บลอคนี้มันเกี่ยวกับอะไรเนี่ย? ความบ้าของเรา ความรัก ความชอบ ความหลง ความเกลียด อาฆาตแค้นอยู่ในนี้หมด ครบทุกอารมณ์

พอละเรื่องบลอค ขอบ้าเฟรินต่อดีกว่า ห้าห้าห้า

วันนี้(26/1/48)ปวดหัวไม่สบายไอคอกแค่กตั้งแต่เช้า นอนตื่นเที่ยงๆแน่ะ ทั้งๆที่งานสุมมากมาย เย็นต้องไปเรียนพิเศษอีก กรำชีวิตจริงๆ เดินลากๆขาที่เริ่มละลายแหมะๆลงพื้นเข้าไปในศูนย์หนังสือจุฬาอย่างอ่อนละโหยโรยแรงยิ่งนัก กวาดสายตาไปที่ชั้น ...ไม่เห็นอะไร... (ถั่วอย่างยิ่ง) แล้วเด็กนักเรียน(ไม่ขอเอ่ยนามโรงเรียนก็หยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมา "เฮ้ยๆ เฟรินออกแล้ว" เค้าตะโกนเรียกเพื่อน แต่กลับเป็นเราที่เข้าไปฉกตามเสียงเรียกด้วยความไวแสง แล้วก็ฉกมายืนพลิกไปพลิกมาอยู่ตรงนั้น(ไม่ใช่อะไรหรอก จะแอบฟังเค้าคุยกัน เลวเนอะ)

อย่าหาว่าการเก็บข้อมูล(แอบฟังชาวบ้านเค้านั่นแหละ)มันไร้ประโยชน์เสียทีเดียวนะ เพราะมันทำให้เราได้รู้จักสิ่งที่แฟนๆเฟรินพูด คิด กันอีกหลายอย่าง... อาทิเช่น

เขาอ่านออกเสียงเฟรินว่า เฟลิ่น................................ทำไปได้ (หรือเค้าอ่านถูกแล้วชั้นผิดเอง)

เค้าคิดว่าคนหนึ่งในรูปข้างหลังเป็นวิเวียน(ไม่รู้ว่าเป็นคนไหนเพราะไม่ได้หันไปมอง) เรารึอยากจะหันไปบอกว่ามันไม่มีวิเวียนนะคะ เล่มนี้วิเวียนไม่ค่อยเด่นคะ อยากดูไปดูเอาที่เล่มสองนะคะ... มันน่าจะดูผิดกันเหรอ(ฟะ)

สองประเด็นใหญ่ๆทีเราอยากเอาหัวโขกกำแพง...แน่นอนว่าเป็นหัวไอ้คนที่เราไปแอบฟัง เอ๊ย เก็บข้อมูล

จบการเปิดบลอคซะทีดีมั้ง เดี๋ยวจะกลายพันธุ์ ห้าห้าห้า